Ալիևին ձեռ է տալիս այսպես կոչված խաղաղությունը, քանի որ ստեղծված պայմաններում նա հանգիստ ստանում է այն ամենն, ինչ ուզում է: Այս մասին ArmenianTimes.am-ի թղթակցի հետ զրույցում հայտարարել է «Հայաստան» դաշինքի պատգամավոր Արթուր Խաչատրյանը:
Ըստ նրա՝ Ալիևը չի թաքցնում իր նպատակները. նա բազմիցս հայտարարել է, որ եթե Հայաստանը խաղաղություն է ուզում, ուրեմն պետք է զիջումների գնա:
Փաշինյանը վերջերս հայտարարեց, որ 2024 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին Հայաստանը կանգնած է եղել պետականությունը կորցնելու սպառնալիքի առաջ: «Նա խոսում էր սահմանազատման մասին. այդ ժամանակ էլ ընթանում էր այսպես կոչված սահմանազատման գործընթացը: Այնուհետև Փաշինյանը գնացել է Կիրանց և տեղի բնակիչներին պատմել պատերազմի սպառնալիքի մասին: Ուժի կիրառման սպառնալիքի տակ ի՞նչ խաղաղության մասին է խոսքը: Ադրբեջանցի զավթիչները գտնվում են հայկական տարածքում: Ի՞նչ խաղաղության մասին է խոսքը նման պայմաններում»:
«Ես հարցումներ ուղարկեցի Սահմանների սահմանազատման և սահմանագծման հանձնաժողովին, սակայն առարկայական պատասխաններ չստացա։ Փոխվարչապետ Մհեր Գրիգորյանը, որպես հանձնաժողովի ղեկավար, հրաժարվում է անդրադառնալ այն հարցին, թե ինչ է արել որպես հանձնաժողովի ղեկավար, ինչու է Հայաստանը զիջում արել Տավուշում, այն դեպքում, երբ մյուս հատվածներում օգուտով դուրս գալու մասին խոստումները այդպես էլ կյանքի չեն կոչվել»,- հավելել է Խաչատրյանը։
Նա հիշեցրեց, որ Ալիևը ակնարկել է, որ Փաշինյանին ուղղված Սահմանադրությունը փոփոխելու իր պահանջները մնում են ուժի մեջ, ու նաև ծաղրել «Խաղաղության խաչմերուկ» նախագիծը։
Փաշինյանը ներկա գործընթացների մասին հիշատակել է դեռևս 2001 թվականին, երբ հայտարարեց միջանցքը թուրքերին և ամերիկացիներին հանձնելու և գումար վաստակելու գաղափարի մասին։ Տվյալ դեպքում խոսքը միջանցքը կառավարող օպերատորի շահույթի 26%-ի մասին է»,- պարզաբանեց պատգամավորը։
Նա կարծում է, որ TRIPP նախագիծը չի լուծի Հայաստանի շրջափակման խնդիրը, եթե երկաթուղին առնվազն չանցնի Երասխով, ինչը գոնե կլուծի ներքին ապաշրջափակման խնդիրը։ «Իսկ որպեսզի լիակատար ապաշրջափակում տեղի ունենա, Իջևան-Ղազախ և Շիրակ-Կարս երկաթուղային գծերը պետք է գործարկվեն»։
TRIPP-ն իր ներկայիս տեսքով չի լուծում Հայաստանի որևէ խնդիր։ Այն թուրք-ադրբեջանական ծրագիր է, որն իրականացնում է Փաշինյանը։
Երբ իշխանությունները ստորագրեցին փաստաթղթերը ԱՄՆ-ի հետ, մի՞թե չգիտեին, որ ապաշրջափակման հարցը չի լուծվում։ Մի՞թե չգիտեին, որ որոշ երկրներ այդքան էլ ուրախ չեն լինի այս նոր երկաթուղու Ռուսաստանի կողմից կառավարման հեռանկարից։ Փաշինյանն ասում է, որ որոշ երկրներ համաձայն չեն այս մոտեցման հետ։ Իսկ ո՞ր երկրներն են դրանք։
Ե՛վ Ադրբեջանը, և՛ Թուրքիան հաստատել են բնականոն երկաթուղային կապեր Ռուսաստանի հետ։ Այդ դեպքում, ո՞ր երկրներն են դեմ, որ TRIPP նախագծի շրջանակում երկաթուղին կառավարվի Ռուսաստանի կողմից։ «Դա բլեֆ է, ինչպես պարզվեց Փաշինյանի հայտարարությունը Արցախի կարգավիճակի նշաձողն իջեցնելու անհրաժեշտության մասին։ Այն ժամանակ պատասխան չկար այդ հարցին, թե որ երկրներն էին դեմ», — ընդգծեց Խաչատրյանը։
Նա պարզաբանեց, որ այն հայտարարությունը, ըստ որի TRIPP-ի շրջանակում երկաթուղային հատվածը չի կարող լինել Ռուսաստանի վերահսկողության տակ, ուղղված էր Ռուսաստանի ազդեցության նվազեցմանը: Պատգամավորը չբացառեց, որ դա կարող է բարձրացվել Սյունիքի հանքարդյունաբերության, իսկ հետո նաև՝ ռուսական 102-րդ ռազմաբազայի հարցը։
Խորհրդարանականը զգուշացրեց, որ ՀՀ իշխանության քաղաքականության արդյունքում Հայաստանը կարող է գերտերությունների բախումների ասպարեզ դառնալ: «Նման քաղաքականությունը կարող է հանգեցնել հակամարտության Հայաստանի տարածքում՝ մեզ համար ողբերգական հետևանքներով: Արդյո՞ք իշխանությունները հաշվի են առել իրենց արկածախնդիր քայլերի հետևանքները այն դեպքում, երբ ամբողջ տարածաշրջանը և աշխարհը եռում են: Միևնույն ժամանակ, նրանք անկայունացնում են իրավիճակը երկրի ներսում»,- հայտարարեց նա։
Խաչատրյանը նկատեց, որ Փաշինյանը, ոչ մի կերպ չի կարողանում խուսափել ընդդիմադիր գործչի իր կերպարից. նա երկիրը ղեկավարում է ոչ թե որպես վարչապետ, այլ որպես ընդդիմադիր գործիչ, կեղծ-հեղափոխական: